در اين كه با آدم هايي كه چار تا كتاب درست و درمان خوانده اند مي شود دو كلام حرف زد شك ندارم. ولي ديده ام آدم هايي را كه كتاب هاي قشنگ قشنگ زياد خوانده اند ولي هنوز ياد نگرفته اند كه "زندگي كوتاه است".

فكر مي كنم اين آدم ها فقط كتاب خوانده اند و لذت كتاب خواندن را برده اند نه لذت ياد گرفتن، فهميدن و درك كردن.

پ.ن: نگفتم با آدم هايي كه كتاب نمي خوانند نمي شود حرف زد.